Info

Żeby was prolog nie zmylił... to miało być tak na wstęp od osoby która pierwsza zaczęła odkrywać pewne tajemnice. Reszta rozdziałów pisana będzie z perspektywy płci męskiej, a zarazem naszego głównego bohatera.
To tyle ode mnie.

Prolog

     Myślałam, że jestem normalna… ale… tak nie jest. Nie wiem dlaczego tak jest… ale wiem jedno… moja matka też nie jest do końca normalna. Nie chodzi tu o stan psychiczny… ale o umiejętności, których żaden normalny człowiek na ogół nie posiada. Niedawno odkryłam, że potrafię czytać myśli, czy też komunikować się z daną osobą za ich właśnie pomocą. Normalni ludzie przecież tak nie potrafią… a co jest nie tak z moją matką? Niedawno przyłapałam ją, na drobnym pomaganiu sobie… no właśnie czym? Niczym… przedmiot z najwyższej półki do której nie sięga tak po prostu przyleciał jej do ręki… to nie jest normalne… mam wrażenie, że to jest związane z tym miastem z którego to ona pochodzi… czy tam wszyscy są tacy sami? Bo nie sądzę, abym miała to od ojca… obserwowałam go już tak długi czas… po za tym… jest z Nowego Yorku… a nie z jakiegoś zadupia o nazwie Austech…
     Dziś postanowiłam o tym porozmawiać z matką. Podeszłam do niej kiedy akurat siedziała przepisując coś do notesu.
 - Musimy porozmawiać - wymamrotałam stając przed nią.
 - A o czym to skarbie? - spojrzała na mnie uśmiechając się lekko.
 O tym odpowiedzi przekazałam jej w myślach.
   Spojrzała na mnie jakby smutno. Westchnęłam cicho. Odłożyła wszystko na bok i spojrzała na mnie. 
- A więc i ty to masz - ponownie westchnęła.
     Rozmowa była długa… ale jedyne co z niej zrozumiałam… że to wina miasta w którym się urodziła…
     Oczywiście postanowiłam, że tam pojadę, nawet bez zgody rodziców. Już następnego dnia, spakowana w miarę możliwości, czekałam przed domem mojej koleżanki, mieszkającej w tym dziwnym… mrocznym i zamglonym mieście.